menu

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Επεισόδιο 61 - Κινητο ποίηση

  Θες   να    κινητοποιηθείς;
                    κινητοποιήσου. 
  σπάσε το κινητό σου

Ένας πληγωμένος cowboy γυρνάει το κεφάλι του αργά ώστε να κρύψει το πρόσωπο του.
ανεβαίνει το λόφο,κάθεται στο πιο ψηλό σημείο.
γυρνάει πλάτη.
κατεβάζει το μαγιό.Μας χέζει.
όλα τέλος.
"Μπορεί να κάνουμε κάτι άλλο όμως.Κανείς δεν ξέρει."
Ο cowboy γελάει πονηρά.
"Τίποτα δεν τελειώνει" λένε τα μάτια του γελώντας.

Αν σημασία έχει να είσαι αυθεντικός, τότε αυτό συνεπάγεται με το να ζεις την κάθε στιγμή.

Αν είμαστε οι επιλογές μας, τότε επιλέγουμε τον τρόπο που θα ζήσουμε.
Να θυμάσαι τι σου έλεγε και η δική σου μαμά και να έχεις τρόπους.
Ο τρόπος που θα επιλέξεις να ζεις, να είναι ευτυχισμένος.
Δεν κυνηγάω δικαιοσύνη.
Αυτή τη δίνει η φύση.
karma is a bitch.
I ain't a bitch.And you are not as well.
I know it.But you don't.
And this is were i win.

Αν η ζωή είναι ένα σχολείο,μάθε πρώτα να μιλάς.
   Γλώσσα Γλώσσα Μαθηματικά Μουσική Γυμναστική Ζωγραφική Φυσική Χημεία Τεχνολογία

Αν ο κόμπος στο μπαλόνι δεν λύνεται...κόβεται.
Γαμώ τη λογική σας, δεν ήμουν ποτέ καλή στα μαθηματικά. Μην τα ξαναλέμε.

If we ever stop talking send me a song.
ANTIFA / ANTIBITCHES CREW
Ας μην κρυβόμαστε ρε.

Τρίτη, 29 Αυγούστου 2017

Επεισόδιο 61 - Αδερφό ποίηση

Λογικά θα φταίει που δεν είμαστε αδερφές.
Ή μήπως είμαστε;Λογικά είμαστε.
Λογικά θα φταίει που αδερφός για αδερφός 
σημαίνει ότι δεν είμαστε γριές.
Αλλά έχουμε μια στην οικογένεια μου
μια γριά που την αγαπάω.χρόνια τώρα.
Fear of the dark.Κάνω μάγια.
και εγώ και εσύ και όλοι μας μάγκα.
Έφερες τις πλάτες σου. Εγώ έφερα την αδερφή.
Εντάξει. Ισορροπήσαμε τώρα.Ή πέθανες;Μάλλον το κρατάμε ζωντάνο.
Αδερφός για αδερφό και αδερφή για αδερφή.
Νοο τροπίες ψυχ αδερφισμού.
Άντε γεια ρε πουλί.και μιλώ και για το τατ()του άζ.
τι ειρωνεία.
δεν σου αρέσει να σε ειρωνεύονται ε?
κανέναν.
μόνο στην πουτάνα την ποίηση.
πουτάνα η ποίηση ε?
επί κοινωνία.
παιδιά να πάτε εκκλησία, αλλά τρεις φορές.
την τέταρτη θα κοινωνήσετε κιόλας.
Κι όταν φτάσει η ώρα που θυμηθείτε τον Θεό σας
να θυμάστε ότι το χαρτί στην τουαλέτα μπορεί και να έχει τελειώσει.
Εμείς πάλι δεν τελειώσαμε ποτέ.
Μην γελάτε ρε.
Ή μάλλον γελάτε γιατί χανόμαστε.

Η υπομονή είναι η πουτάνα στην ώρα.
Μα είναι όντως παιχνίδι υπομονής.


 
νοο τροπίες ψυχ αδερφισμού
ασπρό μαυρη παρανομία
 το 5ο τ'άλογο είμαι κομμάτια...να πα να γαμηθεί.

Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Επεισόδιο 60 - Διάκο Πες (παρτ 1)

                     




                Τι μου λες και τι σε λέω.Και κομμάτι; Μεγάλη μου χαρά αλλά θα 
                ήθελα να μην έχει μουσική.εε καταλαβαίνεις τώρα Πες στην πρώη
                ν σου ότι το ομορφοκόριτσο είμαι εγώ.Και στην φίλη σου τι με είπ
                ες.Συγγνώμη και αντίο.Ο φαλακρός με είπε έξι μήνες διακο πες κα
                  ι μετά ζω άρα πάλι.δεν.Τα 0 γίναν νούμερα μα στο τσίρκο μη μας 
               υπολογίζεις.Κάθε ποίημα και μια ολοκληρωμένη περίοδος όχι 
                από αυτές με αίματα.Ν τάξει και με αυτά καμιά φορά τελικά.Κάθε
              στίχος και ένα σκηνικό.Φιρί- φιρί το πας να το γράψω και το ποι
              ηματάκι σου μικρέ.Άκου εδώ μικρός.Εγώ είμαι η μικρή.Μικρό κο
               ρίτσι μεγάλο κεφάλι.Τα ξανά παμε.Μην τα ξανα λέμε.Ο ρωσσομπλ
                 ιέτ πρεζάκιας είπε ότι είμαι δικιά του.Καταρχήν σου γαμώ τα ιδιοκτ
                 ησιακά κατάλοιπα και κατά δεύτερον τι δικιά σου ρε πρεζάκια βλάκ
                    α.Η κυρ.Α υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει έρωτας και αγάπη.Μένει μονά
                   χα η συνεννόηση λέει.Άντε καλά ρε μάνα.Βγάλε άκρη εσύ με αυτούς.
                 Μην τα παρατάτε ο ρε.Για φίλους και εχθρούς αυτό.Άνθρωποι μην τ
               α παρατάτε.Βαρέθηκα να σας βλέπω στεναχωρημένους.Αντιφασιστ
                ικά χαμόγελα και όλα λύνονται.Πάντε τέλος πάντων λίγο διακο πες.
                   Σταμάτα να σκέφτεστε τόσο γαμημένα.μικροαστικά.τετραγωνισμένα.


             Είχα πολλά να γράψω σε αυτό το ποίημα αλλά θα ακολουθήσουν παρτ δύο και παρτ τρία.
          και για να μην με λένε και σκουλήκι μερικοί και μερικές θα παίξουμε μπαλίτσα και σε -4-.
                                   Μουαχαχα.Τα καλύτερα είναι αυτά που καταλαβαίνεις μονάχα εσύ.
στέν σι λ ή και στενσ ιλ

Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

Επεισόδιο 59 - Σσσ...κούπα

Σσσ..ιωπή.
Ξανακύλησα αφεντικό.
ξανακύλησα στο γράψιμο.
Τι ανακούφιση.

Η αλήθεια είναι ότι τις δουλειές,τις αποφεύγω.
Αλλά με τους φίλους μου τη βάζουμε τη σκούπα μας.
Σκουπίσματα που ρίχνουμε.Λάμπει ο τόπος.
Σοβαροί νοικοκύριδες.

Και όταν η σκόνη τελειώσει ,
και λάμψει ο τόπος
τότε πίνουμε και καμιά...σσσ....κούπα.
Έχω-είχα τι να σας πω, δεν ξέρω, και μια φίλη που κάποτε τις έσπαγε για λόγια.

Ο κύριος Στάμπας μου , κάποτε ήταν Αρειανός και ναι.
όχι δεν εννοώ ότι ήταν από άλλο πλανήτη.
Ή μπορεί και να ήταν.
Τέλοσπάντων μου χε πει κάποτε πως το γυαλί αν ραγίσει δεν ξανακολλάει.
Του είπα πως δεν συμβαίνει το ίδιο με τα ρίζλα.

Δεν είμαστε σκούπες.
Τις κουβαλάμε για να πετάμε.

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

Επεισόδιο 58 - Τα ξίδια

Σε κάποια μέρη...
Τα πλυντήρια, παίζουν μουσική.
Τα φωτιστικά ανθίζουν και ο ήλιος είναι ροζ και κόκκινος.
Οι μαραθωνοδρόμοι χιλιόμετρα κάναμε πάλι.
και λέγε ρε καψάλη.

-Επιλέξατε αγαπητέ μου μεταφορικό μέσο?
-Βεβαίως!
Άλλοτε φτάνουμε στον προορισμό μας περπατώντας ανέμελοι,
άλλοτε καλπάζοντας ,
κι άλλες φορές πετάμε με το αεροπλανάκι.
-Άντε γεια ρε πουλί.

Εκείνα τα πρωινά που θες να πυροβολήσεις τον ήλιο...μείνε σιωπηλός.
Ενός λεπτού σιγή,
για τις ακτές που δεν κολυμπήσαμε στα νερά τους.
Ενός λεπτού σιγή, 
για τις κορυφές που δεν αναπνεύσaμε τον αέρα τους.
Ενός λεπτού σιγή,
για τα αστέρια που κοιτάξαμε μονάχα από μακριά τη κουκκίδα φως τους.

Και μετά από τρία λεπτά μαλάκα,
κράτα κι ένα -4- 
για τους μπάτσους που έσκασαν μπροστά μας.
 έ άνοιξα κι εγώ το παράθυρο και τους πυροβόλησα.

Όχι τίποτα άλλο δηλαδής.
απλά να..μαλακία να έμενε στο 3.

                                Είναι κάτι παιδιά που πήγαν ένα ταξίδι...και δεν γύρισαν ποτέ.

Its not about the art...

Its about life.









Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2016

Επεισόδιο 57 - Κοτό Πούλο

Μεγάλο σχολείο η ζωή και χάρηκα που άκουσα το όνομα μου.
Κι όντως δεν έπρεπε να λήξει έτσι εκείνο το βράδυ.

Θα σου κάνω μακαρόνια με κόκκινη σάλτσα και μανιτάρια να φας.
Κι όχι μακαρόνια με κιμά.

Ότι μπορεί να γίνει 4 και μένει στο 3 είναι μαλακία.και το ξανάπαμε.
Γι'αυτό μαλακία να σε πονοστομαχιάζει ένα 3ήμερο.
Ρίξαμε πούλο στο κοτό πουλο
και σηκώσαμε το βάρος των επιλογών μας.

Καμιά φορά που φορούσα κουκούλα...
...ήλπιζα πως χαμογελάνε οι ψυχές μας.
Καμιά φορά που προσπαθούσα να μην κοιτάω..
...ναι ρε μαλάκα εσένα κοιτούσα εκεί πάνω.
Καμιά φορά γυρνώντας αργά το βράδυ σπίτι...
ήλπιζα ότι περιμένεις στην εξώπορτα.
Καμιά φορά ήλπιζα ότι δεν είσαι και μαλάκας (βέβαια)
...αλλά καμιά φορά.

Τι να τα κάνεις τα μπράτσα αφού έχεις μυαλό?
Η μοναδική πραγματική κοινωνική αδικία είναι ότι γεννηθήκατε με μπράτσα.
Κρίμα όμως.Έχω περίστροφο στο σπίτι.

Να είστε ευγνώμονες για τις στιγμές που πονάνε τα μυαλά σας
και να θυμάστε ότι τα ζόρια έρχονται όταν πονάνε τα στομάχια μας.

Ό,τι και αν γράψω είναι λίγο.
Ό,τι και αν γράψω είναι πολύ.


Ήθελα πολύ να διαβάσω αυτά που έγραφες.



Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016

Επεισόδιο 56 - Σοβά ρεύτηκα

                                                21/3 Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

                                               

                                          Προσπαθώ να βάλω τα ποιήματα μου σε τάξη
                                                            πράγμα σχεδόν ηλίθιο,
                                               μιας που αναζητώ κοινωνική αταξία.

       
                                          Μου λες πως τα ποιήματα μου είναι κυνικά.
                                                 Μα κυνική είναι η ζωή, μωρό μου.
                                   
                                    Λογικά δεν (γουστάρω και εγώ να) είμαι καθόλου ποιήτρια.


                                       Όταν πεθάνω ρωτήστε τους φίλους μου για να καταλάβετε.
                                       Σίγουρα αυτοί γελάνε λίγο περισσότερο με τα ποιήματα μου.
                                 

                                  Κι αν ποτέ με δίδασκαν στα σχολεία....σίγουρα θα ήταν κακή ιδέα.

                         Στην πουτάνα την ποίηση,
                         που δεν μας αφήνει να πάθουμε κατάθλιψη
                         που λύνει όλα τα προβλήματα μας με την τοποθέτηση της τελευταίας (.)

                                 

                       φωτογραφία θα βάλω μετά γιατί τώρα πάω για καφέ με την Νίκη.
κι άλλη φώτο
νατηκαιηφωτο
    


τελευταίαπρόμις


Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget